Yaşamı seçmedik, ona maruz kaldık. Şaşkınız…
Yaşamı seçmedik, ona maruz kaldık. Şaşkınız…

Kendimi bazen o kadar çaresiz hissederim ki

bir yerlerde beni bulacak birinin var olduğu

umuduyla sabretmeliyim diye düşünürüm. Muhakkak

biri olmalı bu yüzden. Bizi arayan, bizi bulmak

isteyen, gözyaşlarımıza kayıtsız kalamayacak biri.

 

Biraz gözünüzü açın, biraz kulak kabartın, o saniyede

çığlıkları duyacaksınız, acıları, iniltileri... Biraz sinenizi

yoklayın, oradaki sızıyı hemen fark edeceksiniz.

 

Hepimiz başladığımız noktada sona erecek bir yolun

salikleriyiz. Hasretten dizlerimizi karnımıza çekmiş

bir halde inleyip durmamızın asıl sebebi bu!

 

Fırlatılıp atılmışız bir kere bu dünyaya.

Biz kendimizi burada bulduk.

Bir baktık ki buradayız.

Yaşamı seçmedik, ona maruz kaldık.

Şaşkınız.

 

Kasım 2014 - OT Dergi, Sayı 21